SAP/Netsis'te elle yürüyen 5 süreç ve her birinin otomasyonu

Yazar Can Kuşaklı · Yayın tarihi 16 Ekim 2026

SAP/Netsis kullanan üretim şirketlerinde tekrar tekrar aynı beş süreç elle yürüyor.

Beşinin de ortak bir özelliği var: kimse şikayet etmiyor. Herkes o işin elle yapıldığını biliyor, ama kimse bunu bir problem olarak adlandırmamış. "İş böyle yürüyor" kategorisine girmiş.

Bu yazıda beşini tek tek ele alıyoruz: neden manuel kaldıkları, otomasyonlarının teknik olarak neye benzediği ve hangisinden başlanması gerektiği. Hiçbiri egzotik değil. Muhtemelen en az ikisi sizde de var.

Bu süreçlerin ortak çözümü bir otomasyon katmanıdır. Otomasyon katmanı, mevcut iş sisteminin - SAP olsun, Microsoft altyapısı olsun - üstünde duran ve bir insanın elle yaptığı tekrarlı işi, sisteme dokunmadan ve aynı yetkilerle yürüten yazılım katmanıdır.

SAP/Netsis'te hangi beş süreç elle yürüyor?

Yedek parça stok raporu nasıl otomatikleştirilir?

Bugün nasıl yürüyor: Her pazartesi sabahı aynı sorgu çalıştırılıyor, çıktı Excel'e alınıyor, iki sütun siliniyor, bir sütun ekleniyor, başlıklar biçimlendiriliyor ve dosya beş altı kişiye e-posta ile gönderiliyor. Değişen tek şey tarih.

Neden manuel kalmış: Çünkü hiç kimsenin işi değil. Raporu hazırlayan kişi bunu asıl işinin yanında yapıyor, ve iş yeterince küçük göründüğü için hiçbir zaman bir proje konusu olmamış.

Otomasyonu neye benziyor: Bu grubun en kolayı. Adımların hiçbiri karar gerektirmiyor, filtreler sabit, format değişmiyor. Zamanlanmış bir görev raporu çeker, biçimlendirme kuralları bir kez tanımlanır, teslimat aynı e-posta listesine yapılır. Yapay zekaya gerek yok - bu bir betik işi.

Dikkat edilecek nokta: Biçimlendirme kurallarını çıkarırken "neden böyle" sorusunu her adımda sorun. Genelde silinen sütunların silinme sebebi vardır ve o sebep hiçbir yerde yazmaz.

Sipariş ve irsaliye eşleştirmesi otomatikleştirilebilir mi?

Bugün nasıl yürüyor: İki ekran yan yana açılıyor, satırlar gözle karşılaştırılıyor, uyuşmayanlar üçüncü bir dosyaya not ediliyor. Sonra o dosya üzerinden telefon trafiği başlıyor.

Neden manuel kalmış: Çünkü eşleştirme her zaman birebir değil. Ürün kodları farklı yazılmış olabiliyor, kısmi sevkiyatlar tek siparişe karşılık gelebiliyor, birim çevrimleri araya girebiliyor. Yani kurallarla çözülemeyecek kadar değişken görünüyor - ve bu yüzden hiç denenmiyor.

Otomasyonu neye benziyor: Bu, listedeki işlerin yapay zeka gerektiren ilk örneği. İki kayıt kümesini eşleştirmek, tam metin karşılaştırmasıyla değil benzerlik temelli eşleştirmeyle yapılır. Sistem yüksek güvenle eşleşenleri otomatik işaretler, düşük güvenle eşleşenleri insana bırakır.

Kritik tasarım kararı şu: amaç yüzde yüz otomasyon değil. Satırların büyük çoğunluğu otomatik eşleşirse, insan sadece gerçekten belirsiz olanlara bakar. İş yükü ortadan kalkmaz ama küçülür ve daha önemlisi, dikkat gereken yere yoğunlaşır.

Dikkat edilecek nokta: Hata oranı bu süreçte en yüksektir, çünkü gözle satır karşılaştırmak yorucudur ve yorgun göz atlar. Otomasyonun buradaki asıl kazancı zaman değil, doğruluk.

Cari hesap yaşlandırma takibi nasıl otomatikleştirilir?

Bugün nasıl yürüyor: Yaşlandırma raporu sistemden düzgün çıkıyor. Ama kimin aranacağına karar veren hâlâ bir insan, ve o kişinin bir kenara aldığı notlar. "Bu müşteri geçen hafta arandı." "Şununla ödeme planı konuşuldu." "Buraya dokunmayın, satış müdürü ilgileniyor."

Neden manuel kalmış: Çünkü asıl bilgi raporda değil. Rapor sadece rakamları veriyor; kararı veren bağlam ise kimsenin sistemine girmemiş durumda.

Otomasyonu neye benziyor: Burada otomatikleştirilecek şey rapor değil, takip döngüsü. Katman yaşlandırma verisini alır, üzerine son temas bilgisini ekler, ve önceliklendirilmiş bir liste üretir: kim, ne kadar, en son ne zaman arandı, bir sonraki adım ne.

Bunun ön koşulu, o notların bir yere yazılıyor olması. Çoğu şirkette bu adım bir CRM'e ya da basit bir ortak tabloya geçişi gerektirir. Otomasyonun kendisinden daha çok emek isteyen kısım budur.

Dikkat edilecek nokta: Bu süreci otomatikleştirmeye çalışmadan önce, kararın hangi bilgiye dayandığını netleştirin. Bilgi hiçbir yerde kayıtlı değilse, önce onu kayıt altına almak gerekir.

Üretim planı revizyon bildirimi nasıl otomatikleştirilir?

Bugün nasıl yürüyor: Plan değişiyor. Sonra biri, ilgili olduğunu düşündüğü kişilere tek tek haber veriyor. Genelde WhatsApp üzerinden.

Neden manuel kalmış: Çünkü "kimin haberi olması gerektiği" listesi hiçbir yerde tanımlı değil. Haber veren kişi bunu tecrübesiyle biliyor.

Otomasyonu neye benziyor: Olay bazlı bir tetikleyici. Plan kaydı değiştiğinde katman devreye girer, değişikliğin neyi etkilediğini belirler ve etkilenen tarafları bilgilendirir.

İşin zor kısmı teknik değil: kimin neyden etkilendiğini tanımlamak. Bu, süreci bilen kişiyle birlikte oturup çıkarılacak bir kural setidir. Bir kez çıkarıldığında hem otomasyon çalışır hem de o bilgi artık tek kişinin hafızasında durmaz.

Dikkat edilecek nokta: Kimin haberi olmadığı, ancak iş aksadığında anlaşılıyor. Yani bu sürecin gerçek maliyeti görünmez ve gecikmeli ortaya çıkar - bu yüzden de sürekli erteleniyor.

Ay sonu kapanış kontrol listesi otomatikleştirilebilir mi?

Bugün nasıl yürüyor: Aynı yirmi kontrol, her ay, aklında tutan bir kişi tarafından. Liste bazen bir Excel'de, çoğu zaman sadece o kişinin kafasında.

Neden manuel kalmış: Çünkü ayda bir çalışıyor. Sık tekrar etmeyen işler hiçbir zaman otomasyon önceliği olmuyor - oysa risk tam da burada en yüksek.

Otomasyonu neye benziyor: İki katmanlı. Alt katman, kontrollerin makineyle yapılabilenlerini otomatik çalıştırır ve sonucu raporlar. Üst katman, insan kararı gerektirenleri sıraya koyar ve tamamlananları işaretler.

Yani çıktı, tam otomatik bir kapanış değil - durumu görünür olan bir kapanış. Hangi kontrol yapıldı, hangisi bekliyor, hangisi takıldı. Bu bile büyük bir kazanç, çünkü bugün bu bilgi hiçbir yerde toplu halde durmuyor.

Dikkat edilecek nokta: O kişi izne çıktığında liste de izne çıkıyor. Listeyi yazıya dökmek, otomasyon hiç kurulmasa bile yapılması gereken iş.

Hangisinden başlanmalı?

Beş süreci aynı anda ele almayın. Sıralama şu ölçütle yapılır: en büyüğü değil, en sık tekrar edeni.

Haftada bir çalışan iki saatlik bir rapor, ayda bir çalışan bir günlük işten daha değerlidir. Hem yıllık toplamda daha çok zaman kazandırır, hem de sonucu daha hızlı görünür olduğu için ekipte güven oluşturur.

Bu ölçütle listedeki tipik sıralama şöyle olur: önce yedek parça raporu (en kolay, en sık), sonra sipariş-irsaliye eşleştirmesi (en yüksek hata riski), sonra diğer üçü.

Yapay zekanın hangi adımda gerçekten gerektiğini ve katmanın SAP'a nasıl bağlandığını ayrıca anlattık: SAP'ı değiştirmeden raporlamayı nasıl otomatikleştirirsiniz? Bu işlerin şirkete maliyetini hesaplamak için: Manuel raporlama şirketinize gerçekte ne kadara mal oluyor?

Şirketinizde bu boşluk var mı?

Beş soru:

• Aynı raporu haftada birden fazla kez elle çekiyor musunuz?
• İki ekranı gözle karşılaştıran biri var mı?
• Bir sürecin tek bilen kişisi izne çıkınca o iş duruyor mu?
• Kritik bir bildirim WhatsApp üzerinden mi gidiyor?
• Ay sonu kapanışı birinin hafızasında mı duruyor?

İki ve üzerini işaretlediyseniz, otomasyon katmanı eksik demektir.

Bunların hiçbiri SAP/Netsis'in eksikliğinden kaynaklanmıyor. Veri sistemde, tam olması gereken yerde. Eksik olan, sistemin üstüne hiç yazılmamış ince bir katman.

Konuşalım

Akyalabs bu katmanı üç şekilde kuruyor: ekibinize kurmayı öğreten uygulama eğitimleri, belirli süreçler üzerinde birebir işbirliği ve gerektiğinde özel ürün geliştirme ortaklıkları.

Yukarıdaki beşten hangisi sizde de elle yürüyorsa, konuşmaya oradan başlayabiliriz.

Eksik olan otomasyon katmanı - sistem değil.